ค่ายเพื่อนนักบุญมงฟอร์ต ครั้งที่ 11
ณ รถไฟ อัสสัมชัญลำปาง หมู่บ้านป่ากล้วย
ระหว่าง วันที่ 3/12/52-9/12/52

ป่ากล้วย แค่ชื่อก็พอรู้ว่าเป้นยังไง
ตอนเดินทาง แค่ประมาณ 20 กิโล จากศูนย์งาว จ.ลำปาง
ทางมีแต่ลูกรัง มีคอนกรีตนิดหน่อย 2 ข้างทางก็
มีแต่ภูเขา ต้นไม้(ต้นกล้วย)ตอนขึ้นเนินรถก็ดับ บ บ
โปรกับมาร์คต้องลงไปเข็น .

พอถึงหมู่บ้าน พวกชาวบ้านกับเด็กๆให้การต้อนรับดีมาก
อากาศบนนั้นเย็นสบายมาก(หนาว) ที่หมู่บ้านอยู่กลางหุบเขา
บ้านที่หอมไปอยู่ เป้นร้านขายขนม ร้านเดียวในหมู่บ้าน
บ้านที่หอมอยู่ มี หอม(SL)บีม(ACN)พี่โบว์(ACC)น้องเอ้(ACU)

มีพ่อหย่าหลุ่มกับแม่พิกุล มาเยอะ เป็นพ่อแม่บุญธรรม
พ่อหย่าหลุ่ม เป้นหัวหน้าหมู่บ้าน ใจดีมาก ตอนแรกที่ไป
พ่อไม่อยู่ ลงไปคุมปลูกบ้านใหม่ในเมือง พ่อแม่ถามว่า
อยู่ถึงวันที่ 15 ไม๊ ? จะชวนลงไปงานขึ้นบ้านใหม่(เค้าดูรักพวกเรามาก)
ที่บ้านมีน้อง 2 คน ชื่อ อ่ำ กับ ใหม่ แล้วแม่พิกุลก็กำลัง
ท้องอยู่อีกคน แม่บอกว่าอยากได้ลูกผู้หญิง จะคลอดวันที่
13 มีนา 53 พ่อกับแม่ดูแลเป้นอย่างดี ทำกับข้าวให้กินทุกมื้อ

วันแรก ไปเดินป่า หาผัก มาทำกับข้าว เดินข้ามเขา เกือบ 3 ลูก
ประมาณ 5-6 กิโล เหนื่อยมาก ต้องขึ้นไปบนดงกล้วย อั่งเปา(ACU)
เอามือจับต้นกล้วย ต้นกล้วยหักลงมาทั้งต้น ทำให้ทุกคนที่เดินตามหลัง
ต้องสไลด์เดอร์ รอดใต้ต้นกล้วยลงมา จากนั้นกลับบ้านอาบน้ำ 'นอน

วันที่สองทำกิจกรรม เข้าฐานให้หมู่บ้าน ในกลุ่มที่ไปมี 7 คน
หอม(SL)บีม(ACN)พี่โบว์(ACC)น้องเอ้(ACU)พี่ดุ๊ก(ACN)
โปร(SG)น้องโน่(ACS)พอเย็นก็กลับบ้าน ไม่ได้อาบน้ำ เพราะ
ลำปางหนาวมาก 55 5 พอมืดออกมาเข้าโบสถ์ เสร็จแล้ว
มิสปล่อยให้ไปเดินเล่นได้ถึง 3 ทุ่มครึ่ง ไปนั่งดูดาว ผิงไฟ
พี่ดุ๊กก็เล่นกีต้าร์ให้ฟัง พอหมดเวลา ก็เข้าบ้านนอน โปรเดินผ่านบ้าน
ตะโกนบอกว่า ขอแลกป้ายกับหอมน่ะ (บีมบอกว่าแลกป้าย = ??)

วันที่สาม ตื่นมา แปรงฟัน กินข้าว แล้วก็เดินไปทำฝายกั้นน้ำกัน
ทางชันมาก ไอซ์(ACSP)โดนปลิงดูดด้วย กลับบ้านมาก็เที่ยง
กินข้าว แร้วก็ปักกระเป๋าใส่โทสับเอง คำว่า "ป่ากล้วย" พอเย็น
ให้ทุกบ้านทำกับข้าวออกไปกินกันที่ลานกลางหมู่บ้าน
มีการแสดงรอบกองไฟ ของอาข่า 2 ชุด ของชาวค่าย 1 ชุด
ตอนแรกพี่ดุ๊กจะแกล้งให้หอมเป็นนางเอก(เฮเลน)เพราะว่า
โปรเล่นเป็นพระเอก แต่ยังดี ที่มุก(SL)เป็นนางเอกแทน
หอมเลยเล่นเป้นแม่มุก คู่กับน้องโน่(ACS)พอแสดงละครเสร็จ
ก็เล่นเกมกันนิดหน่อย วันนี้มิสให้อยู่ถึง 4 ทุ่มครึ่ง

พวกเราก็เลย ไปนั่งดูดาวกันที่ท้ายหมู่บ้าน ผิงไฟ เล่นกีต้าร์กัน
นั่งข้างบีม(ACN)กับน้องเมิร์จ(ACS)น้องเมิร์จเมาไม่ค่อยรู้เรื่อง
เลยเรียก หอมว่าแม่จ๋า น้องเมิร์จมาขอแลกป้าย แต่บีมบอกว่า
อย่าให้ เพราะมีคนขอแรกก่อน เสร็จแล้ว อั่งเปากะน้องเมิร์จ
น้องตาฟ(ACS)บอกให้หอมลองชิม เหล้าดู เค้าเรียกว่า
ออซิ มันรสชาติเหมือนเหล้าขาว ชาวบ้านเค้า เอาพวกข้าว
ข้าวโพดมาหมักเอง ก็อร่อยดี สักพักพี่ดุ๊กเดินออกมาพูดข้างหน้า
หอมถามว่า พี่ดุ๊กไหวไม๊ เพราะเมา พี่ดุ๊กบอกว่า"ไหว" แต่พี่ดุ๊ก
ก็ล้มลงไปนอนที่พื้น 55 พอพี่ดุ๊กลุกขึ้นมาก็ก็บอกว่า ให้พวกเรา
ลองนึกดูว่าเราโชคดีแค่ไหนที่มารู้จักกันที่นี่ หมู่บ้านห่างไกล
อยู่ในเขา แล้วทำไมพวกน้องๆ ไม่มานั่งดูดาวกันแบบนี้ตั้ง
แต่เมื่อวาน(พี่ดุ๊กเมาอ่ะ เพราะเมื่อวานเราก็มาดูดาวกันน่ะ :P)


พี่ดุ๊กบอกว่า สมมติ น้ำหอมไปเดินพารากอน แล้วเจอโปร
จะทักกันไม๊จะรู้จักกันไม๊ ถ้าเราไม่มาค่ายนี้ ก็คงไม่ได้เจอ
กัน(ทำไม ? ถึงต้องเป็นน้ำหอมกับโปร 55 5)พี่ดุ๊กน่ะพี่ดุ๊ก


พอถึง 4 ทุ่มครึ่ง กำลังเดินกลับบ้าน โปรเดินมาข้างๆ
(เมานิดหน่อย)มาถามว่า จะ...ไม๊ ? ถ้าโปรจะขอแลกป้าย
ชื่อบนป้ายหอมมันลบหมดแล้ว ของโปรก็ลบน่ะ แต่โปรเอา
ผ้าปักคำว่า Pro มาให้ แต่พอกลับถึงบ้านมันก็หลุด แต่เก็บไว้น่ะ ^^

ไหม(ACC)เมาคลานออกมาจากบ้าน บอกว่าจะไปกินเหล้า
บ้านโปร ต้องลากไหมเข้าไปนอน ขำมาก ก

วันที่สี่ รถออก 6 โมง เช้า มิสให้ตื่นตี 5 แต่จากการที่ ออซิ
ทำพิษ ตื่นเกือบไม่ทัน โปรเดินเข้ามาปลุก พี่โบว์แซวว่ามา
ปลุกใคร โปรบอกว่า เดินทุกบ้าน พอแปรงฟันเส็ด แม่ก็ทำผัด
มาม่าให้กิน แร่วก็ห่อข้าวให้ มีไข่ต้ม เค้าบอกให้กินจะโชคดี
แต่ลืมไว้บนรถไฟ ^^ แม่จดเบอร์ กับที่อยู่มาให้ด้วย
บอกว่าถ้าไปลำปางแล้วให้โทหา

จากนั้นก็นั่งรถลงมาจากหมู่บ้าน อากาศหนาวมาก
นั่งเกือบ 2 ชม. ควันออกปากเลย พอลงมาถึงศูนย์งาว
น้องเมิร์จก็เอารูปนักเรียนมาให้ โปรก็หิ้วกระเป๋าไปขึ้นรถ
ทหารให้ ถึงอัสสัมลำปาง ก็แยกย้ายไปซื้อของฝากกัน
หอมไปกะพวกพี่ผึ้ง(ACL)ไปซื้อของฝาก มาเต็มเลย
หมดไป 500 กว่า

น้องเมิร์จ ซื้อผ้าพันคอมาให้ แล้วก็ไปกินสเวนเซ่นที่บิ๊กซีต่อ
พอกลับถึงอัสสัมลำปาง โปรก็เดินเอาผ้าพันคอมาให้อีกผืนนึง
แล้วก็ขึ้นรถทหารไปรถไฟ โปรก็มาถือกระเป๋าไปให้ พอ
ขึ้นรถไฟ ก็เดินไปหาน้องเมิร์จ น้องเมิร์จให้เสื้อมาเก็บไว้
โปรเลยมีปัญหากะน้องเมิร์จเลย(มั้ง !) --
บนรถไฟหนาวมาก นั่งไปสักพัก โปรเดินมาหา บอกว่ามีของ
จะให้ให้เก็บไว้ให้ดี ใส่ไว้ตลอด โปรก็เอากำไลมาให้ มี 3 อัน
ให้หอม มา 1 อัน ใส่ไว้เอง 1 อัน แล้วก็ เก็บไว้ 1 อัน พอ
มาถึงสามเสน หอโปรอยู่แถวนั้น(SG อยู่แถวนั้นไง)แต่โปร
ไม่ลง อุตส่ามาส่งที่หัวลำโพง มาถือกระเป๋าให้ แล้วก็แยก
ย้ายกันกลับโรงเรียน ^^

ขอบคุณ ค่ายเพื่อนนักบุญมงฟอร์ต ครั้งที่ 11 ณ ลำปาง
ขอบคุณ พ่อหย่าหลุ่ม แม่พิกุล อ่ำ ใหม่ ที่ดูแลหอมกับเพื่อนๆเป็นอย่างดี
ขอบคุณ บีม พี่โบว์ เอ้ ที่อยู่ด้วยกันตลอด ที่ป่ากล้วย
ขอบคุณ โปร สำหรับสิ่งดีๆ ที่มอบให้หอมทุกอย่าง
ขอบคุณ น้องเมิร์จ น้องตาฟ น้องโน่ สำหรับสิ่งดีๆ ที่ให้กับเจ๊
ขอบคุณ เพื่อนๆชาวค่ายทุกคน ในหมู่บ้านป่ากล้วย
ขอบคุณ ทุกรอยยิ้มที่มีให้ กันมาตลอด

ค.สุขมันไม่จำเป็นต้องมีสิ่งอำนวยค.สะดวก
ไปอยู่นู้นมีค.สุขมาก มีเพื่อนใหม่ มีอ่ะไรหลายอย่าง
ที่มาเติมเต็ม ทำให้หอมได้รู้ว่าไม่มีโทสับ ไม่มีคอม(msn)ก็อยู่ได้
แค่มีเพื่อน มีพี่ มีน้อง มีรอยยิ้มก็พอ ^^


ถ้าถามว่าอยากกลับไปอีกไม๊ ?
-หอมตอบได้เต็มปากเลยว่า อยากกลับไปมาก ก อยู่ที่ป่ากล้วย
เพียงแค่ 3 วัน มันเป็นระยะเวลาที่สั้นมาก แต่น่าจดจำ ^^



*หวังว่าคงจะได้เจอกันอีก เด็กหมู่บ้านป่ากล้วย 'น้ำหอม